20 lutego 2017

Czujesz się ostatnio osłabiona, rozbita?

Brakuje Ci motywacji do działania? Źle sypiasz? Bardzo możliwe, że spowodowane jest to niedoborem magnezu. Warto wykonać odpowiednie badania i rozpocząć leczenie. Bo niedobór magnezu może niestety doprowadzić do poważniejszych chorób układu sercowo-naczyniowego, a także nerwowo-mięśniowego.

Diagnoza

Aby stwierdzić niedobór magnezu należy wykonać badania krwi. Niska ilość magnezu w organizmie może być spowodowana nieprawidłową dietą lub zwiększonym wydalaniem jelitowym. Często zdarza się, że osoba na to cierpiąca nie wykazuje żadnych objawów do momentu, aż poziom tego pierwiastka jest niebezpiecznie niski. Należy również zwracać uwagę na przyjmowane leki, ponieważ niektóre z nich mogą ten poziom dodatkowo obniżać.

Objawy

Większość pacjentów nie wykazuje objawów dopóki stężenie magnezu we krwi jest powyżej 1.2 mg/100 ml. Inni natomiast skarżą się na pojawienie się drgawek, osłabienie mięśni, depresje, pobudliwość, apatie, przewlekłe zmęczenie, bezsenność, migreny, rozdrażnienie, kołatanie serca, skurcze mięśni.

Leczenie

Przede wszystkim należy spożywać zalecaną dzienną dawkę magnezu, tj dla dorosłego mężczyzny 370 mg, dla kobiety zaś 300 mg. Więc należy jeść dużo kaszy gryczanej, makarony, ziarna zbóż, warzywa strączkowe, orzechy, owoce morza, kakao, ryby, banany, szpinak, żółte sery, fasolę. Można również uzupełniać jego poziom suplementami diety. Warzywa i owoce najlepiej jeść surowe. Warto także ograniczyć spożycie alkoholu oraz produktów przetworzonych. I zadbać o ograniczenie stresu.
Co ważnie nie należy jednak przesadzić z ilością magnezu. Jego nadmiar może wywołać biegunki, nudności, zawroty głowy, problemy z oddychaniem, a w skrajnych przypadkach nawet śpiączkę. Zdarza się to bardzo rzadko, ponieważ im więcej go w organizmie tym gorzej się wchłania, a jego nadmiar na bieżąco usuwają nerki.

Niestety niedobór magnezu zdarza się często. W szczególności narażeni są na to uczniowie, studenci i osoby pracujące umysłowo oraz te które pracują ciężko fizycznie. Ale także osoby narażone na silny i długotrwały stres, kobiety w ciąży i okresie menopauzy, oraz te, które stosują restrykcyjne diety odchudzające.